Ezel sırlarını, ne sen bilirsin ne ben.Bu muamma sözü, ne sen okursun ne ben,Perdenin gerisinde, ben ile seni bir konuşturan var.Perde kalkarsa, ne sen kalırsın ne ben.
Ebû'l-Hasan Harakānî Rubais
Abu'l-Hasan Harakani's quatrains are unique poems that reflect the essence of Sufism and the deep spirituality of Anatolia.
Bir kalbim vardır: bütün düşüncesiyle içindeSenin zikrin dışında gönül sayfasına bir şey nakşetmedi.Senin zikrin onu öyle sardı ki.Başka hiçbir şey ona sığmadı.
Dervişlerin sarhoş gönüllerinden başka şeyleri olmaz,Nefes aldıkları an hariç varlıkları olmaz.Sakın! Bu kavimden kork!Yüzlerce baş kesilirken ortada el olmaz.
Hâşâ ki senin hükmüne, isyan edeyim,Yahut senin (rızânın) hilâfına, bir nefes vereyim.Bana yüz göz bebeği daha lâzımdır.Tâ ki böylesi bir günde, sana kurban edeyim.
O dediğin, onu görmekle rahatlar göz.Onu görmezse, ağlamaktan rahatlamaz göz.Göz bize. O ‘nu görmek için lâzımdırEğer dostu görmezse, ne işe yarar göz.
Zerdüşti olmadıkça, bir dilber sana yar olmazBir dilber için Zerdüşti olsan da, ar olmaz.Beline bağladığın zünnar olmazsa.Aşıklar arasında sana, yer olmaz.
Dostla birlikteyim, gamdan dolayı gönlüm yaralıdırVuslattayım, mihnetim hicrandan daha çokturGönül damağımdaki yaşam şarabı acıdır.Öyle bir hâldeyim ki. benim sıvı şerbetim (zehir akıtan) diştir.
Her rint ki tahtı mesken tuttu,Ben yanmışın harmanından bir koku yuttu.Her nerede kara çullu ve başı sevdalı biri varsa,O benim şakirdimdir, o benden hırka aldı.
Aslan ve kaplanla her kim kapışırsa.Daha iyidir, fakr kılıcından sakınırsa.Bu kimsesizlerin himmetini eğe gibi bil.Kendisi kesmese de kesicileri biler.
Zulüm ve sitemden dolayı, ahımdan kıvılcımlar dökülürdü.Gam yolumun başına, diken ve çöp dökerdi.Ona taraf baktığım her anda.Gözümden hasretin, kanlı gözyaşı dökülürdü.